
Zasady przekraczania granic
Najważniejsze informacje przed wyjazdem za granicę.
Zasady przekraczania granic
Każdy obywatel państw strefy Schengen ma prawo do swobodnego wjazdu na terytorium innego państwa strefy. Nie są z tym związane żadne szczególne formalności. Co oznacza, że można przekroczyć granicę w każdym miejscu (o ile przepisy dla danego terenu nie stanowią inaczej np. parki narodowe, rezerwaty przyrody) i o dowolnej porze. O istnieniu granicy danego państwa informują tablice, które znajdą się w widocznych miejscach. Na granicach pomiędzy państwami strefy Schengen nie jest prowadzona kontrola graniczna.
Podczas pobytu na terytorium innego państwa strefy Schengen powinniśmy posiadać ważny dokument potwierdzający tożsamość – paszport lub dowód osobisty. Ta zasada dotyczy również dzieci. Uwaga! Prawo jazdy, legitymacja szkolna czy studencka, zaświadczenie o złożeniu wniosku o wydanie paszportu lub dowodu osobistego, świadectwo urodzenia, nie są dokumentami potwierdzającymi tożsamość.
Dokumentem niezbędnym do przekroczenia granicy zewnętrznej jest paszport. Należy również pamiętać, że w przypadku niektórych państw trzecich, konieczne jest również posiadanie wizy. Przed wyjazdem poza strefę Schengen, należy sprawdzić czy państwo, do którego się wybieramy nie wymaga od obywateli Polski posiadania wiz.
Uwaga! Limity w przewozie towarów akcyzowych w tym m.in. alkoholu i papierosów nie ulegają zmianie. Należy pamiętać, że towary te muszą służyć do użytku osobistego i nie mogą podlegać odsprzedaży. Osoby poniżej 17 roku życia nie mogą przewozić wyrobów alkoholowych i tytoniowych.
Uwaga! W przypadku przewozu przedmiotów zabytkowych oraz noszących znamiona zabytku, przepisy nie ulegają zmianie, co oznacza, że niezbędnym jest posiadanie odpowiednio: zezwolenia na wywóz wydanego przez właściwego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków lub zaświadczenia, że dany przedmiot nie wymaga uzyskania takiego zezwolenia.
Pamiętaj! Uprawnione służby mogą w dowolnym miejscu Wspólnoty skontrolować dokumenty oraz sprawdzić samochód (np. w poszukiwaniu narkotyków, towarów zabytkowych, broni i amunicji czy przemycanych towarów akcyzowych). W przypadku braku wymaganych dokumentów osoby takie mogą być: zmuszone do przerwania podróży, zawrócenia do kraju, doprowadzenia na posterunek policji w celu ustalenia tożsamości.
Od dnia 1 maja 2004 obywatele Rzeczypospolitej Polskiej – zarówno dorośli jak niepełnoletni – mogą przekraczać granicę do państw UE zarówno na podstawie paszportu, jak również na podstawie dowodu osobistego. Małoletni mogą podróżować po krajach Unii Europejskiej na podstawie ważnego paszportu, wpisu do paszportu rodzica, z którym dziecko przekracza granicę lub własnego dowodu osobistego. Na wniosek rodziców lub opiekunów prawnych możliwe jest wydanie dowodu osobistego dziecku poniżej 13 roku życia.
Przepisy obowiązujące do dnia 31 sierpnia 2021 r.
Do dnia 31 sierpnia 2021 r. obowiązek odbycia kwarantanny, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 34 ust. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, trwającej 10 dni, licząc od dnia następującego po przekroczeniu granicy państwowej Rzeczypospolitej Polskiej, stosuje się również do osoby przekraczającej morski odcinek granicy Rzeczypospolitej Polskiej regularnym połączeniem promowym oraz odcinek lądowy granicy Rzeczypospolitej Polskiej z Republiką Czeską, Republiką Litewską, Republiką Federalną Niemiec lub Republiką Słowacką, niezależnie od środka transportu, którym się przemieszcza, bądź pieszo, w celu udania się do swojego miejsca zamieszkania lub pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Osoba przekraczająca morski odcinek granicy Rzeczypospolitej Polskiej regularnym połączeniem promowym oraz odcinek lądowy granicy Rzeczypospolitej Polskiej z Republiką Czeską, Republiką Litewską, Republiką Federalną Niemiec lub Republiką Słowacką, niezależnie od środka transportu, którym się przemieszcza, bądź pieszo, w celu innym niż udanie się do swojego miejsca zamieszkania lub pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana posiadać negatywny wynik testu diagnostycznego w kierunku SARS-CoV-2 wykonanego, przed przekroczeniem granicy, w okresie 48 godzin, licząc od momentu wyniku tego testu, i przedłożyć na żądanie funkcjonariusza Straży Granicznej lub Policji wynik tego testu w języku polskim albo w języku angielskim.
Powyższych wymogów nie stosuje się w przypadku przekraczania odcinka lądowego granicy Rzeczypospolitej Polskiej z Republiką Czeską, Republiką Litewską, Republiką Federalną Niemiec lub Republiką Słowacką oraz morskiego odcinka granicy Rzeczypospolitej Polskiej regularnym połączeniem promowym przez osoby,
- posiadającej negatywny wynik testu diagnostycznego w kierunku SARS-CoV-2 wykonany, przed przekroczeniem granicy, w okresie 48 godzin, licząc od momentu wyniku tego testu. Wynik tego testu w języku polskim albo w języku angielskim okazuje się na żądanie funkcjonariusza Straży Granicznej lub Policji.
- którym wystawiono zaświadczenie o wykonaniu szczepienia ochronnego przeciwko COVID-19 szczepionką, która została dopuszczona do obrotu w Unii Europejskiej i upłynęło co najmniej 14 dni od wykonania tego szczepienia, zwane dalej „osobami zaszczepionymi przeciwko COVID-19”
- które zakończyły izolację w warunkach domowych, izolację albo hospitalizację z powodu zakażenia wirusem SARS-CoV-2, nie później niż 6 miesięcy przed dniem przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej
- przez dzieci do ukończenia 12. roku życia podróżujące pod opieką dorosłych, którzy przedstawili negatywny wynik testu diagnostycznego w kierunku SARS-CoV-2 wykonanego w odniesieniu do tych dorosłych, przed przekroczeniem granicy państwowej Rzeczypospolitej Polskiej, stanowiącej granicę wewnętrzną w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/399 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie unijnego kodeksu zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen), w okresie 48 godzin, licząc od momentu wyniku testu, lub pod opieką dorosłych będących osobami zaszczepionymi przeciwko COVID-19;
Zgodnie z art. 52 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej Obywatela polskiego nie można wydalić z kraju ani zakazać mu powrotu do kraju.
Życzymy przyjemnej podróży!

